Ik heb een korte handleiding geschreven voor jonge mensen die graag opiniemaker willen worden. In 8 stappen verzekerd van een riant inkomen.
Stap 1: kies een politiek gevoelig onderwerp
Het gekozen onderwerp moet al veelvuldig in de media worden besproken. Houd kranten en talkshows in de gaten. Waarover wordt het meest geschreven? In welke discussies wordt het vaakst gescholden? Bekende voorbeelden zijn klimaat, racisme en corona.
Stap 2: neem een controversieel standpunt in
Laten we de avondklokrellen als voorbeeld nemen. Het overgrote deel van Nederland houdt niet van rellen. Vanzelfsprekend volgt de journalistiek deze lijn, want de journalistiek doet onder andere verslag van wat Nederland vindt. Zo’n gedeeld oordeel geeft je de kans om op te vallen. Je schrijft bijvoorbeeld in een column: avondklokrellen zijn juist goed, want mensen zijn woedend. En naar woedende mensen moet je luisteren.
Stap 3: presenteer jezelf als woordvoerder van het Nederlandse volk
Je zegt dit natuurlijk niet namens jezelf, leg je uit in een vlog. Je zegt dit namens al die Nederlanders die niet gehoord worden. Die óók vragen hebben over de coronamaatregelen. Al die Nederlanders met wie jij in contact staat, omdat jij niet tot de gevestigde macht behoort. Die term: gevestigde macht, herhaal je nog twee keer. Wat je precies bedoelt is onduidelijk, maar het klinkt alsof je het in je eentje opneemt tegen een dictatuur.
Stap 4: ga lekker achterover zitten
Terwijl journalisten hun uiterste best doen om je verhaal te ontkrachten, wacht jij geduldig af. Het is van het grootste belang dat je niet inhoudelijk reageert. De kritiek is naast reclame voor je opiniemaakbedrijf ook een instrument om jezelf de slachtofferrol aan te kunnen meten. Dat doe je pas als de gemoederen hoog zijn opgelopen. Blijkbaar mág jij niet zeggen wat je wil zeggen, leg je dan uit in een talkshow. Blijkbaar heerst er in Nederland een groot taboe, en dat taboe wil jij doorbreken.
Stap 5: suggereer een samenwerking tussen journalistiek, politiek en wetenschap
Mensen toch, schrijf je in een volgende column, waarom pakt de journalistiek juist mij zo hard aan? Spelen er soms andere belangen dan alleen waarheidsvinding? En hoe komt het dat de overheid en de wetenschap een vergelijkbare boodschap verkondigen?
Nu gebeurt er iets bijzonders. Nederlanders die eerst nog een hekel hadden aan de rellen, en misschien ook aan jou, denken nu ineens: ja, daar zit wat in. Die opiniemaker wordt wel heel hard aangepakt. Hoe zit dat eigenlijk?
Stap 6: omarm de rol van martelaar van het vrije woord
Het antwoord op de vraag waarom je zo hard wordt aangepakt, is natuurlijk: omdat je onzin uitkraamt. Maar dat antwoord is irrelevant. Waar het alleen nog om draait, is wantrouwen. En jij begrijpt dat. Iedere factcheck van een kritische journalist is een bevestiging van jouw gelijk, een bewijs dat ze jou de mond proberen te snoeren.
Stap 7: neem een nog controversiëler standpunt in
Net voordat de storm lijkt te gaan liggen, kies je voor de overtreffende trap. Je beweert nog iets krankzinnigers in alweer een nieuwe column. De verontwaardiging van journalisten moet iedere keer opnieuw worden geactiveerd. Wat begon met een opmerking over de avondklokrellen, zal uiteindelijk een artikel worden over graancirkels. Want waarom wordt er in de mainstream media zo ontzettend weinig over graancirkels geschreven?
Stap 8: vraag om donaties
Gefeliciteerd, je bent een bekende opiniemaker. Nu kun je je achterban vragen om een paar euro per maand. Je begint je eigen YouTubekanaal, en je hoeft nooit meer te werken.